Doktor habilitowany nauk społecznych w dyscyplinie psychologia (2023, Uniwersytet Warszawski), doktor nauk społecznych w dyscyplinie psychologia (2017, Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II), magister psychologii (2011, Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II).
Jego działalność badawcza koncentruje się na psychospołecznych i klinicznych uwarunkowaniach żałoby, w tym zespołu żałoby przedłużonej, a także na problematyce suicydalności i postaw wobec śmierci. Prowadzi badania o charakterze empirycznym, integrujące perspektywę teorii przywiązania, psychologii ego oraz psychologii egzystencjalnej, ukierunkowane na identyfikację mechanizmów regulujących adaptację do straty i kryzysów egzystencjalnych.